Toprağın üstü kuru görünürken kök bölgesinde hâlâ yeterli su olabilir; tersi de mümkündür, yüzey nemlidir ama verilen su köklere ulaşmamıştır. Toprak analizi ise pH, tuzluluk, organik madde ve besin elementlerini belirli bir tarihte gösterir, sezon boyunca suyun nasıl hareket ettiğini göstermez.
ROOTLINQ bu iki bilgiyi birleştirir: laboratuvar toprağın yapısını, sensörler o toprağın sahada nasıl davrandığını gösterir.
Deep LINQ prototipi: 120 cm’ye inen, her 10 cm’de nem, sıcaklık ve tuzluluğu ölçen prob.
Aşağıdaki temsili konsolda aynı parselin üç görünümünü inceleyebilirsiniz: 12 katmanlı nem profili, laboratuvar sonucundaki element etkileşimleri ve üç yıllık ıslah takibi. Katmanlara tıklayarak ayrıntıyı görebilir, 15 mm yağmurun toprağa nasıl işlediğini deneyebilirsiniz; sayılar yukarıdaki tabletle aynıdır.
Bir sensör belirli bir noktadaki nemi gösterir; ama üretici için asıl sorular daha geniştir. Su hangi derinliğe kadar ulaştı, kök bölgesi ne hızla kuruyor, toprak analizinde beslenmeyi zorlaştıran bir durum var mı, ıslahtan sonra pH, tuzluluk ya da organik madde gerçekten değişiyor mu? Toprak katmanını bu soruları birbirine bağlayacak şekilde dört sütun üzerine kuruyoruz:
Prob toprağı 10 cm’den 120 cm’ye kadar her 10 cm’de ölçer ve bu ölçümler aynı zaman çizgisinde karşılaştırılır. Sulamadan sonra üst katmanın ne zaman tepki verdiği, suyun daha derine ne kadar sürede indiği ve toprağın sonraki günlerde ne hızla kuruduğu böylece açıkça görülür. Yine de nemdeki düşüş tek başına “kök şu kadar su çekti” demek değildir; ağacın su tüketimi hava ölçümleriyle birlikte hesaplanır.
Her sensör değeri olduğu gibi doğru kabul edilmez. Probun toprakla temasının kopması, kablo arızası ya da uzun süre hiç değişmeyen bir değer ölçümü bozabilir. Bu yüzden katmanlar birbiriyle karşılaştırılır: üst ve alt katmanlar belirgin biçimde değişirken bir sensör günlerce sabit kalıyorsa, o sensör “bozuk” ilan edilmez; teknisyenin bakması gereken bir ölçüm olarak işaretlenir ve bu arada hesaplara katılmaz.
Analizdeki bir elementin yüksek ya da düşük olması tek başına yeterli açıklama değildir. pH, kireç ve tuzluluk ağacın bir elementi ne kadar kolay alabildiğini değiştirir: yüksek pH ve kireç demir ile çinkoyu toprakta bağlar, kalsiyumun aşırı baskınlığı magnezyum alımını zorlaştırır. Bu ilişkiler Mulder’in besin etkileşim şemasından bilinir; ama tek bir orana bakıp teşhis konmaz, yaprak analizi de değerlendirilir.
Toprak ıslahının sonucu bir uygulamanın hemen ardından görülmez. Bu yüzden aynı noktadan, her yıl aynı dönemde alınan örneklerin sonuçları yan yana konur ve pH, tuzluluk ve organik madde gibi laboratuvarda gerçekten ölçülen değerlerin yönü izlenir. Tek bir “iyi / kötü” skoru üretilmez, hangi değerin değiştiği gösterilir. Mikoriza gibi özellikler ise ancak onları doğrudan ölçen bir analiz varsa hesaba katılır.
Laboratuvar analizi ve saha gözlemi vazgeçilmezdir. ROOTLINQ’in eklediği şey, iki analiz arasındaki dönemde toprağın nasıl değiştiğini sensör kayıtlarıyla izlemek ve bütün bilgiyi aynı zaman çizgisinde değerlendirmektir.
Sulama suyunun kök bölgesine ulaşıp ulaşmadığını ve hangi katmanın daha hızlı kuruduğunu sistem her 10 cm’de ölçer; takibi sizin yapmanız gerekmez. Sulama zamanı geldiğinde hangi vananın ne kadar açılacağı size öneri olarak gelir, vanayı açma kararı sizindir.
Toprak ıslahında ve gübrelemede “iyi geldiğini düşünüyoruz” demek yerine, pH, tuzluluk ve organik maddenin değişimi sonraki analizlerle karşılaştırılarak ölçülür. Islah planı ziraat mühendisinin onayından geçer; uygulama zamanı geldiğinde size bildirilir.